Bittiii

Emre 1 yaşından itibaren kabızlık sorunu nedeniyle kakasını tuvalete yapan bir çocuk.Daha rahat yapar mı acaba diye bir kere tuvalete götürdük bir daha bezine yapmaz oldu.Tabi bu durum bende ”bezi çabuk bırakacağız ” düşüncesini oluşturdu,o iyi olmadı:) 2 yaşından itibaren çişini yaparken ”anne çiş yapıyorum”demeye başlayınca da tuvalete yapması yönünde teklifler sundum ama hep ”hayııır ” yanıtını aldım.Peki dedim hazır olunca kendisi isteyecektir.Yaz başı Emre ”anne çişimi yapıyorum,bezime yapıyorum,hemen değiştir”demeye başladı tekrar.Sanırım hazır diyerek bezi çıkardık.Ama evde ne koltuk kaldı çişlenmeyen ne halı.Tuvalete gidiyoruz çişim yok diye kalkıyor klozetten iki adım yürümeden hop halıya çiş:)

İki gün böyle devam etti.Sanırım henüz hazır değil diyerek ”bez takalım mı tekrar?” teklifini yaptım.Olumlu yanıt alınca da bez takmaya devam etti.Ama ara sıra çıkarmamı istedi.Bir sürede böyle devam ettik. Okumaya devam et

Huzurlusun Huzurluyum O Halde Konu Kapanmıştır

M.Ö şu yazımda oğluma uyku eğitimi vereceğimden,ne kadaar kararlı olduğumdan,ola ki beceremediğimde ya da pes ettiğimde ”tüü bana ”diyeceğimden falan bahsetmiştim.O yazıyı yazdığım dönem gerçekten de bu konuda gayet azimli ve istekliydim.Dahası uyku eğitimi şart sananlardandım.Fakat yine şu yazıda bahsettiğim üzere uyku eğitimi sekteye uğramıştı.Emre, Mart ayında azı dişlerini patlattı.Tam o bitti uyku eğitimine devam edelim dedim bu kez de Nisan ayında bizi haftalarca süründüren boğaz ve idrar yolu iltihabı ile uğraştık.Arada kalan son iki azıyı da patlattık tabi.Hastalık süresince o kadar yüksek ateş gördüm ki oğlumda ”yemişim uyku eğitimini,yatsın yanımda” diyerek yatakları tekrar birleştirdim ve Haziran ayına kadar da ayırmadım.Haziran ayında Emre kendi isteğiyle odasına geçti tekrar. Okumaya devam et

Çocuğum Yemek Yemiyor

Blog tarihinde çocuk iştahsızlığı üzerine en çok yazı yazan blogcu olma yolunda ne yazik ki hızla ilerliyorum.Bugüne kadar bu konuda içimi hiç kimse-hiçbir şey birazdan anlatacağım kitap kadar rahatlatmadı.

Emre’nin bir süredir düzene giren yemek yememe olayı geçtiğimiz aylarda tekrarlanınca kendimi D&R da ‘çocuğum yemek yemiyor’kitabını alırken buldum.Kitabı açtığım an ”bana pencere kenarında yemek yediren anneme…” önsözüyle kafama büyük bir taş yemiş oldum ama neyse.Açık konuşmak gerekirse kitabı bitirdikten sonra ‘ee noldu şimdi?bi çözüm yok ki bu kitapta’ diye düşündüm.Fakat sonradan farkettim ki kitap Emre’nin yemek yemesine vesile olmasa da benim bir hayli sakinleşmeme vesile olmuş. Okumaya devam et

Anne kokusu

Uzuuun zaman sonra yeniden yazmak…Emre’nin okulu bitince tüm gün onunla ilgilenmek,eve yetişmek arada depresyona girmek derken unutuverdim bloğumu.Oğlumun okulu açılıyor kısa bir süre sonra bu gazla bugün itibariyle yazmaya başladım.Bu sürede Emre 29 aylık oldu.2 yaşından bugüne kadar inanılmaz değişimler var.Onları da ara ara yazıyor olucam.Yani umarım:) Okumaya devam et

İlk hastalığımız,son dişlerimiz

Bir cumartesi gecesi oğlumun üzerini örtmek için uyandım ve ateşlendiğini farkettim.39,5 derece ateş ve ben Emre doğduğundan bu yana bunu ilk kez görüyorum.O gece bir şekilde ateşini düşürüp tekrar uyuttum ama ertesi gün yine ateş ve bu kez derecede 40 yazıyor.Bildiğim bütün yöntemleri denedim ama ateşi düşüremedim.Bu arada ağızdan verdiğim ateş düşürücü ilaçları da kusmaya başlamıştı.Soluğu acilde aldık oğlanla beraber. Okumaya devam et

İyi ki doğurmuşum lan seni

Oğlum büyüyor ve benim aklıma hep babamın sözü geliyor.Babam derdi ki ”elimde değil büyüyorsun”.O zamanlar anlamamıştım ne demek istediğini.Ama şimdi anlıyorum.Anne babalar için çocukların büyümesi hem çok keyifli hemde onları hüzünlendiren bir durum.Bazen bende bu hisse kapılmıyor değilim.Mart ayının başında Emre’nin doğumgününü kutladık.gözlerim dolu dolu baktım oğluma.Büyüyorsun dedim içimden ,hüzünlendim mutlulukla karışık. Okumaya devam et

Oğlumdan öğrendiklerim 1

Kendimi bildim bileli kışı,yağmuru,karı pek bir severim.Sonbahar geldi mi keyiflenip bildiğim bütün sonbahar şarkılarını mırıldanır dururdum.Canım sıkıldığında,kafamda çözümünü sağlayamadığım her sorunda o kış soğuğu ne iyi gelirdi bana.Bütün kötü düşünceler,çözümsüz dediğim sorunlar biranda netleşirdi.Ruhumu arındırma zamanı gibiydi kış benim için.Bütün yaz ”kış gelsin,üşümek istiyorum”diye dolanan bu yüzden kinle bakılan bir tiptim. Okumaya devam et